ของโปรดสุดชีวิต คือ น้องสตอเบอรี่ -.-' ด้วยความที่มันเป็นสัญลักษณ์แทนความน่ารัก เพลินเพลิน เปรี้ยวหวาน รวมเรียกแล้วนั้น สตอเบอรี่ คือ โครงสร้างของ ความกระแดะ ณิชจึงประทับใจความเป็นมัน และโปรดปรานมันเป็นที่สุด จำได้ว่าตอนเด็กชอบกินน้ำมะเขือเทศมาก เพราะมีย่า ป้า แม่และพ่อ คั้นให้กินทุกวัน แต่พอโตมา แขนขาเริ่มยาว มีมือมีเท้าเริ่มทำเองได้ ทุกคนจึงพร้อมใจกัน ไม่คิดจะทำให้เรากินอีกเลย (อยากกลับไปเป็นเด็กอีกจัง) เลยต้องหันมาเพิ่งสตอเบอรี่ เพราะมันมีสีแดงเหมือนกัน    -.-' เหมือนจะมีเกี่ยวกันนะ  ก็มันมีรสเปรี้ยวแปลกๆ พอทดแทนกันได้ 

สตอเบอรี่วิปครีม ไอซิ่ง ทำง่ายมาก  
ล้างสตอเบอรี่ ซื้อวิปครีมกล่องละไม่กี่สิบบาท เอามาตีเป็นฟองสัก 20 กระบวนท่า แล้วราดใส่สตอเบอรี่ โรยหน้าด้วยไอซ์ซิ่งจบ อร่อย หวาน มันส์ กระแดะ และผลสุดท้าย นำมาซึ่ง ความอ้วน (ก็ย้ำกับตัวเองเสมอๆ ว่า นานๆกินที ถึงจะถี่ถี่ที ก็ตาม)

ทำเองก็ได้ง่ายจังฮู้!! (ช่วงนี้ไม่่ค่อยได้อัพบล๊อคเลย ไม่สบาย ธุระเยอะ  แต่เวลามาเขียนอะไรไร้สาระก็รู้สึกดีเหมือนกันนะ)